Bugnoms.com

ขอบคุณการทักท้วงเข้ามาเกี่ยวกับการอ่านหนังสือ 7 บรรทัดของคนไทย ใน Post ก่อนหน้าครับ ขออภัยสำหรับข้อมูลที่ผิดพลาด แล้วดันมาเล่าสู่กันฟัง

วันนี้อยากจะพูดถึงเรื่องของความพอใจครับ..
ผมหาเงินออนไลน์มา 2 ปีได้ รายได้ต่อเดือนก็แค่หมื่นต้นๆเอง
คุณคิดว่าผมพอใจในสิ่งที่ผมมีอยู่ ตามหลักเศรษฐกิจพอเพียงหรือเปล่า
แน่นอนครับ คำตอบก็คือ ไม่ ผมอยากมีเงินมากกว่านี้

แต่ถ้าถามผมว่า ผมมีความสุขไหม ผมกล้าตะโกนบอกไปอีก 3 บ้าน 8 บ้านดังๆว่า ใช่
ตอนนี้ผมเจอ Roadmap ในการหาเงินของผมแล้ว ว่าจะทำอะไรต่อไป

ตลกดีนะครับ เวลาเราทำตามคนอื่น กลับคาดหวังว่าเราจะได้เหมือนกันกับคนอื่น
เวลาที่เราไม่ได้ มันตกลงมาเจ็บหนักเหลือเกิน

แต่เวลาที่เราทำตามแนวทางของตนเอง แม้ว่าเราจะล้มลุก ฝ่าฟัน เจ็บแค่ไหน
ความสำเร็จน้อยๆกลับมาเป็นแรงใจให้เราเสมอ

แรงเยอร์ แรงใจไม่เคยหมด (เย้ย)

ลองถามตัวคุณดูก่อนว่า วันนี้คุณต้องการอะไร..
แล้วคุณได้ทำอะไรไปบ้างหรือเปล่า

อย่าถามตัวเองว่า คนอื่นต้องการอะไรจากคุณ
แล้วคุณจะทำสิ่งเหล่านั้นให้กับใคร

แค่มองโลกดีๆ มุมมองชีวิตก็เปลี่ยนไปนะครับ…

ป.ล. ทำไมต้องสามบ้านแปดบ้าน
ป.ล. 2 : สงสัยอ่านหนังสือ มังกรเซน มากเกินไป

เค้าบอกว่าคนไทยอ่านหนังสือปีละ 7 บรรทัด
ว่าแต่ว่า เค้า นี่ใครอ่ะ ไม่รู้จักอ่ะครับ

งานสัปดาห์หนังสือ เห็นจัดปีละตั้ง 2 ครั้ง
แล้วคนไทยจะอ่านหนังสือแค่นั้นได้ยังไง

เป็นไปไม่ได้!!!

นอกเสียจากว่า หนังสือที่ซื้อมาน่ะ เอาไปเก็บเสียหมด
เพราะซื้อมาเก็บเนื่องจากมันลดราคา…

แต่คงไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอกเนอะ…

วันนี้ผมไปงานสัปดาห์หนังสือมาครับ ได้หนังสือมาหลายเล่มอยู่
ก็เลยมีเรื่องมาเล่าให้ฟัง…

ผมอาจจะเป็นคนประหลาดหน่อยๆ
ตรงที่เวลาซื้อหนังสือแลัวเจอนักเขียนที่ตัวเองชอบ

กลับไม่อยากให้เค้าเซ็นซะงั้น
คิดอยู่เสมอว่า ทำไมต้องให้เค้าเซ็นด้วยละครับ

หนังสือเปื้อนแย่เลย…

แต่ความเป็นจริงก็คือ ผมคงจะอายถ้าจะเข้าไปคุยกับเค้ามากกว่า
เพราะบางทีการที่เราได้พบกับคนที่ชอบ ได้แค่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ
แค่นั้นก็พอแล้วละมั้ง

หรือว่าไม่จริง